Wettelijcke beschuldinge tegens den heer Grave van Culenborgh, mitsgaders het advis des praesidents ende raden van ‘t Hof Provinciaal van Hollandt, inhoudende Bericht (…) hoe datmen tegens de stadt Culenborgh (…) en malitieuse banquerottiers al-daer geweken (…) sal procedeeren. Leerdam, Bartholomeus de Leser, 1664.

Knuttel 8946; J. v. Lennep, Een schaking in de zeventiende eeuw (div. drukken). J. Diederik de Mortaigne, kamerheer van de Zweedse koning in Den Haag schaakte in maart 1664 Catharina van Orliens (ook Orleans, 1647-1680), een week voordat zij zou trouwen met Jan van Ruytenberg. Ze vluchtten naar de vrijstad Culemborg en kregen aldaar bescherming van H.W. graaf van Culemborg. De voogd van Catharina stuurde Van Ruytenberg achter haar aan. Deze wist te bewerkstelligen dat de graaf van Culemborg zijn bescherming moest opgeven. Catharina keerde terug naar Den Haag en Mortaigne vluchte in vrouwenkleren uit Culemborg en zou zich in Zweden vestigen. Ruytenberg zag af van zijn huwelijk met Catharina omdat zij twee nachten met De Mortaigne had doorgebracht. Over de bescherming van de graaf van Culemborg ontstond veel discussie. De naam en adres van de drukker zijn fictief. Helpers van Mortaigne waren Philips Vollenhoven, Feyt en Spinel.