Onuitgegeven en verspreide gedichten. Leiden, Hendrik Roelof de Breuk, 1855.

Eerst op 57-jarige leeftijd liet Van Groningen (Haarlem 1798 – Ridderkerk 1861) zich overhalen zijn gedichten te bundelen. Naar zijn zeggen gebeurde dat niet door vrienden, zoals vaak in voorredes wordt vermeld, want vriendschap oordeelt gewoonlijk te gunstig, en wie de vruchten van zijnen geest aan het publiek prijs geeft, mag zich door geene gunstige oordeelvellingen laten overvleugelen. Vooral zijn geuzengedichten kregen bekendheid. Van het optreden van de Watergeuzen in de strijd tegen Spanje had de predikant Van Groningen uitgebreid studie gemaakt. Zijn vriend De Breuk (Haarlem 1814 – Gouda 1861), in Leiden gepromoveerd in de letteren, had zich in 1843 in arren moede als uitgever en boekdrukker in Leiden gevestigd na jarenlang vergeefs te hebben gepoogd een aanstelling aan een gymnasium te bemachtigen. Eindelijk, in 1861, werd hij toch benoemd tot docent aan het gymnasium in Gouda, maar luttele maanden later overleed hij.