Crispyn weezenplaag en bloedverzaaker, zeedenspel. Amsterdam, Engelbertus Solmans, 1708.

Hendrik van Halmael (1654 – 1720), acteur aan de Amsterdamse schouwburg, publiceerde zijn stukken onder de zinspreuk Purgat & Ornat (Hij zuivert en versiert), met bijpassend vignet: een (luizen)kam. Tussen 1698 en 1714 heeft hij zeker 32 stukken geschreven, merendeels oorspronkelijke kluchten en blijspelen, maar ook een zevental vertalingen van de Latijnse blijspeldichters Plautus en Terentius. Van al die stukken is waarschijnlijk maar een enkele opgevoerd. De Crispyn- of Krispijn-figuur was eind 17e en begin 18e eeuw een bekende verschijning in blijspelen en kluchten, maar in dit stuk is hij niet de gebruikelijke slimme knecht, maar een gewone schurk. De la Fontaine Verweij noemt graveur Van den Berghe, die ook de ander toneelstukken van Van Halmael heeft verlucht, een oorspronkelijk en vlot illustrator. In zijn realistisch opgevatte prenten ziet zij de invloed van Romeyn de Hooghe.